Gülmekten ne çıkar ?

İçten gülüşlerim vardı benim
İnsanları imrendiren mutluluklarım
Herkes öylesine mutsuzdu ki
İnsanlara inat gülerdim ben...
Mutluyken gülerdim.
Şimdi bazen de
Mutsuzken gülüyorum...
Hayat bir tiyatro sahnesi değil mi
Oynamaktan ne çıkar !
Mutlu olmasak da
Gülmekten ne çıkar ?

NURŞAH CEBECİOĞLU

Git

Arkandan al sallayanlarin varsa,
Durma git..
Geri döndüğünde
Sana kucak açanların da olacak demektir çünkü !

Mut-lu-luk

Mut-lu-luk ,
Topu topu üç hece elde avuçta
Lakin kocaman anılar saklar içinde
Koskocaman gülümsemeler...
Mut-lu-luk ,
Bazen sımsıkı tuttuğun el,
Bazen doğumgünü hediyende açtığın yumuyumlar,
Kimi zaman da gözyaşları ardından gözlerini ışıldatan insan
Oluverir karşında.
Zamanla gülümsediğin her an
Mutlu olduğunu sanmaya başlarsın.
Ve zaman geçip gittiğinde
Bir bakarsın ki
Gözyaşların senin mutluluğun olmuştur artık.
Ve inandırırsın kendini;
"Mut-lu-luk ilelebet seninledir."
Mutsuzluklarından habersiz...

Kelebek

Avuçlarımı açtım.
Uçtu kelebeğim.
İstemedim bir günlük ömrü
Parmaklarımdan sızan ışığa hasret tükensin...

Eskiye Dair

Eğer vefa öğrencisi olduysan; Geldiğin gün şoktur üniversitenin özeti ... Ağlayarak terk ettiğin lise de hep özlenecek günlerinle son buldu sanırsın. Bilmezsin ki ilerde canını asıl yakacak olan hatıralarını yaşamaya başlamışsındır bile gerçekten seni sarıp sarmalayacak dostlarınla hiç tanışmamışsındır bile, bilmezsin ki vefadır orası binasına benzemez yaşanacaklar. Binası da benzemez hiç bir üniversiteye, hocaları da, arkadaşlıkları da..... İlk sene çıldırmış gibi gezersin herkesi seversin 30 kişi olduğuna bakmadan bir kafede oturmaya kalkarsın. En büyük zevkindir haydi tüm sınıf şunu yapalım demek. Şenlikten şenliğe koşarsın; sabahlamalar tutkudur sende. 2.sınıftır o en vazgeçilmez dostları edindiğin,...Canın kanın olan insanlarla yediğin içtiğin ayrı gitmez öyle çok değil 3-5 tir artık sana yeten insan onlarla beraber kurduğun klikle:) mutlusundur kimsedir, odur, budur umursamazsın geçirirsin günlerini goy goyla ve gelir 3. Yıl daha 2 sene var der ertelersin kimi şeyleri düşünmezsin ki geçen 2 sene nasıl geçtiyse kalan 2 seneyi de sen tutamadan elinden kayıp gidecektir ve geldiğinde 4. Sınıfa Kpss gelip çalacak kapını hiç beklemediğin anda umursamayacaksın ilk anda şaka gelecek her şey son dene diyerek gezip eğleceksin son sene hatırına tüm küslüklerini kavgalarını unutacaksın, kırdıklarını, kırıldıklarını sineye çekeceksin ve tekrar olacaksın 30 kişi, 40 kişi, 50 kişi tıpkı ilk günlerdeki gibi... İçin acıyacak birazcık artık vakit geçirmek istediğin daha çok insan olacak kendi ayakların üzerinde kurduğun küçük dünyanda... Ama vakit geçmiş olacak, gelecek beklentisi öyle sarmış olacak ki en sevdiklerini bile unutturacak sana kimi zaman...Ve bir gün öyle bir an gelecek ki hayal kırıklıklarıyla girdiğin o Vefa kapısından defalarca girmek için bahaneler uyduracaksın kendi kendine amaçsızca.Ve yine bir gün öyle bir gün gelecek ki artık tutunabileceğin bir bahanen de kalmayacak girmek için o kapıdan..Arkana bakmaya kıyamadan çıkıp gideceksin son sınavının ardından dağıtılan çikolataların cebinde. İçin buruk olacak ağlasan ağlayamayacaksın ; gülsen bıraktıklarına hakaret sayacaksın. Ve dönüp sırtını gideceksin... Tıpkı bugün ki gibi...
Nurşah CEBECİOĞLU 

Avuçlarında biriken onlarca kar tanesinin saniyelik ömrü vardı bedeninde, teninin sıcak dokunuşundan sebep...

Gülümsemek....

Kimi zaman gülümseyerek hayatının en büyük rolünü üstlenirsin; çünkü ufakta olsa bir tebessümdür en saklanmaya değer olanları örtbas eden ve sahte de olsa gerçekçi olmaya çalışan bir kahkahadır insanları aldatan...